İnsan öylece birine âşık olmaz.Böyle bir his yok.İnsan birine takılır sadece.Bir sayfada,bir cümlede takılıp kalmak gibi.Asıl aşk bir âna,olmuş olan bir şeye hissedilir.İlk görüşte olmaz,zamanla olur.İlk görüşte insan sadece düşleriyle ilgili beklentiler duyar.
"Kalbimi istedin.Onu her iki şekilde de sana sunuyorum.Denizin öbür tarafında bitmeyen bir savaş var ve yakında oraya döneceğim.Ama burada da bir savaş var ve benim yenilmekten korktuğum savaş buradaki.Seni seviyorum Luxuria,tüm doğru ve yalnışlarınla.Eğer onu istiyorsan kalbim senin ve eğer ki onu istemiyorsan hançeri sapla,o zaman kalbim yine senin."
"O halde beni neden sevmiyorsun?"
"O halde teklifimi neden kabul etmiyorsun?"
"Çünkü bana âşık değilsin."
"Yalnış! Çünkü ben savaşı durdurmak istiyorum.Sense savaşı kazanmak istiyorsun."
"O halde beni durdur.Beni neden durdurmuyorsun?"
"Ben de kendime bu soruyu soruyorum.𝐀𝐦𝐚 𝐬𝐚𝐧𝐚 𝐤ı𝐲𝐚𝐦ı𝐲𝐨𝐫𝐮𝐦."