Karanlığa o kadar gömülmüştüm ki küçük,turuncu bir ışık bu zifiriyi aydınlatamıyordu.Kimi zaman insanın içindeki en karanlık yerde,küçük ama en gerçek ışık yanardı.Işığımı kaybetmemiştim ama artık yalnızca ben görüyordum.Kimse ışığımın kendime kadar kaldığının farkında değildi.