Ridi, Pagliaccio, sul tuo amore infranto."
("Gülsene, palyaço, şu kırık dökük aşkına.")
"Ridi del duol, che t'avvelena ilcor!"
("Gülsene, kalbini zehirleyen kederine.")
Tüm bunlar Pino'ya toprağın savaşı tanımadığını, doğanın insanların birbirine yaşattığı dehşete rağmen var olmaya devam ettiğini düşündürdü. Doğa, insanları ve insanların öldürmeye, fethetmeye karşı duydukları ihtiyacı biraz olsun umursamıyordu.