Metruk bir değirmen gibiydim,işe yaramaz, gözden çıkarılmış , kuşların bile uğramaktan vazgeçtiği yıkılmayı bekleyen bir değirmen yeryüzünün unutulmuş bu ücra köşesinde başka bir çok şey gibi iyinin ve kötünün acının ve mutluluğun arasında ki çizgi belirginleşmiş sanki her şey yalnızca zamanı unutmak için yaşanıyor gibiydi ve sanki bu durmadan yağan kar her şeyin üstünü örtüp bu unutulur mümkün kılmak için didiniyor gibiydi mevsimler geliyor geçiyor umutlar başlayıp tükeniyor ama yinede hayat neden olduğu belli olmayan bir sabırlı bir inançla inadına devam ediyordu.
Kuru Otlar Üstüne /