Yanılmadığıma sevindim . Havanın geldiği yöne doğru ilerliyordu .Şimdi aklımda aynı sorular dönüp duruyordu.Acaba nasıl bir yere çıkacaktık ? Bu son çıkışımız mı olacaktı . Ölümle mi yoksa kurtuluşumuzla mı noktalanacaktı ?
Daha kemanın ilk titreşimleri hayalinin sinir tellerini de depreştirdi . Hele ,
Küçücüktür sevdiceğim yaramaz
Ayıp değil kendi ağlamaz
şarkısı duygularını tamamıyla eski haline getirmiş oldu. Bu çocuktan kurtulmaya imkan yok vesselam.
Belki de zamanımızın Muhlis gibi ,Şevki gibi deneyimsiz gençleridir . Hatta büyük olasılıktır ki bunlar bile bu iddiaya inanarak değil de belki çocukçasına bir çekişme amacıyla kalkışmaktadırlar .Aşkın temizliği ve yüceliğine şüphe etmek ne delilik !