İçinde bulunduğumuz durumu yüceltmek suretiyle, sıkıcı hayatla rımızın katlanılır olduğuna inanmamız, bizi kati intiharlardan uzak tutmak için olmadık oyunlar geliştiren aklımızın icat ettiği zekice bir çözüm değil midir zaten?
Ne zaman bu konulara demir atılıp bir kurt gibi yavaş yavaş içini yiyen yalnızlığından söz açılsa, başkalarının yanında çırılçıplak kalırdı. Gücüne giderdi soyulup utandırılmak...