Bir yangin ormanindan puskurmus genc fidanlar
Gunesten isik yontarlardi sert adamlardi.
Hoyratti gulusleri aydinligi calkalardi
Gittiler aksam olmadan ortalik karardi
Dünyada kiracı gibi değil,
Yazlığına gelmiş gibi de değil...
Yaşa dünyada babanın eviymiş gibi.
Tohuma, toprağa, denize inan.
İnsana hepsinden önce...
Kuruyan dalın,
Sönen yıldızın,
Sakat hayvanın,
Duy kederini...
Ama hepsinden önce de insanın.
Bulutu, makinayı, kitabı sev...
İnsanı hepsinden önce.
Sevindirsin seni cümlesi nimetlerin.
Sevindirsin seni karanlık ve aydınlık, Sevindirsin seni dört mevsim.
Ama hepsinden önce,
İnsan sevindirsin seni...
Nazım Hikmet