"Gül gibi sevilmemişler sevilmişlerin kendinden emin hallerini beğenmişlik sanıyorlar. Oysa onların içinde de bir boşluk oluyormuş ve onlar da bu boşluğu acıyla bile olsa doldurmak istiyorlarmış."
"Niye ağlatıyorum ki seni?"
"Bilmiyorum... ağlatıyorsun işte," dedi. "Ben böyle şeyleri açıklayamam... hayatta birşeyler olur, ben de yaşarım, o kadar.. ama seninki yaşamaktan fazla."
"Nasıl fazla?"
"Hayat bana değiyor, ama senin içinden geçiyor."