Selin
@Seliiner_
45 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
İçselleştiriciler, doğanın ve sanatın güzelliğiyle uyum sağladıkları için duygusal açıdan beslendiklerini hissedebilirler. Maneviyat da bu kişilere duygusal tatmin sağlar çünkü içselleştiriciler sorun ne olursa olsun onlara eşlik eden büyük bir varlığın olduğunu kabul ederler.
Reklam
İçselleştiricilerin duygusal bağ kurmak için hissettikleri içgüdüsel isteği, başkalarına muhtaç ya da bağımlı olmak olarak görmeleri değil, olumlu bir şey olarak görmeleri önemlidir. Stres altındayken rahatlamak için başkalarına içgüdüsel olarak dönmek, insanları daha güçlü ve daha uyumlu yapar.
Ebeveynlerinin sevgisini kazanmak için yeterince iyi olan çocuklar, koşullu davranışlarla koşulsuz sevginin satın alınamayacağını asla bilemezler.
Eğer içselleştiriciler arasında ortak bir şey varsa, o da kendi iç tecrübelerini paylaşmaya ihtiyaç duymalarıdır. Bir çocuk olarak, gerçek duygusal bağa ihtiyaç duymaları var oluşlarının ana gerçeğidir. Etraflarında onlarla duygusal olarak ilgilenmeyen kişilerin var olması kadar kötü bir şey yoktur, ifadesiz bir yüz, içlerinde bir şeyleri öldürür. Onlar, insanların bağ kurmak için verdikleri işaretlere bakarak içlerini okur. Bu durum, herkesin onlarla sohbet etmesi gibi sosyal bir dürtü değil aksine, onları anlayabilecek hemfikir oldukları insanlarla kalp kalbe güçlü bir bağ kurma arzusudur. Onlar için bir insanla anlaşmak kadar büyüleyici hiçbir şey yoktur. Böyle bir bağ kuramadıklarında, kendilerini duygusal anlamda yalnız hissederler.
İçselleştiriciler, aşırı duygusaldır ve her şeyi diğer insanlardan daha fazla fark ederler. Hayat karşısında tıpkı duygusal diyapazonlar gibi tepki verirler yani diğer insanlardan ve çevrelerindeki dünyadan gelen titreşimleri toplarlar ve rezonans üretirler. Böyle bir anlayışa sahip olmak hem bir nimet hem de bir lanet olabilir. Bir danışanım bana; "Beynim her şeyi emiyor! Beynime bu kadar çok şeyi sıkıştırdığıma inanamıyorum, resmen içime sızıyorlar." demişti.
Reklam