Kendine Ait Bir Oda

Çocuğum dediği yaratığı yaratan anne değildir: Anne, yalnızca karnına ekilen tohumu besleyip büyütendir. Çocuğu yaratan, tohumu içine koyandır. Kadın, bir yabancı olarak bir yabancının tohumunu taşır... (Aiskhylos, Oresteis, Eumenides, 658-661) Kadın artık, yaşamın kaynağı, cömert ve bereketli toprak değil, erkeğin yarattığı canı içinde tutup büyüten bir taşıyıcıdan(konteyner) ibarettir.
Reklam
...bir zamanlar her şeyin yaratıcısı olan toprak (ve kadın bedeni) sonradan yalnızca erkeğin "can veren tohumu"nu taşımaya yarayan bir araca dönüştürülür.
Tam anlamıyla insani aşk başka bir şeydir. Arzudan, tutkudan veya dostluktan biraz azdır ve karışımlarından fazladır, hep kusurludur.
Arzunun kör ettiği insanlar böyle yapar işte: Sevdiklerine gerçek olmayan payeler verirler.
Çünkü kimseden sevmesi, sevmeye devam etmesi, hala sevmesi, her zaman sevmesi beklenemez. Bu bilindik bir dramdır; halihazırda sevdikleri kişilere sonsuza kadar kendilerini bağlamaya teşvik eder herkesi.
Reklam