Çatışmaktan çok korkanlar kimi zaman sessizlikten daha çok kırkabilirler. Çünkü hakikat en çok sessizlikte görünür ve sadece hakikat eve yani kendimize dönüş yolumuzu aydınlatabilir. İnsan en çok sessizlikte karşılaşır kendisiyle. Bir yandan sessizliği özlerken diğer yandan, bitsin bu ölüm sessizliği, diyen aynı kişidir.
“Nasılsın?” diye sordu arkadaşım o zaman ve öyle rastgele bir şekilde değil, merhaba dermiş gibi değil de iyi olup olmadığıma dair düşünerek sordugu soruya düşünerek vereceğim cevap davet edercesine. Söyle diyordu sanki, nasılsın? Öyle tatlı bir tarzı vardı ki, ona özgü, sesine şefkat sıkıştırma yeteneği. Bazı insanlarda bu özellikler vardır. Böyle bir insan ol, Denizci. Bunu sana daha önce söylemiş miydim? Tekrarlamaya değer