Olur da bir gün okursun diye yazıyorum. Çünkü içimde susturamadığım bir ses hep sana konuşuyor. Yarım kaldım sende.
Ne seni doyasıya sevebildim, ne de sen beni gerçekten istedin. Hep bir adım geride tuttun beni, yaklaştıkça uzaklaştın. Sanki sevgini bile ödünç verdin.
Korktum. Seni kaybetmekten… Hiçbir zaman tam anlamıyla sahip olamadığım birini kaybetmekten. Sana ait olmak istedim. Sadece bir an bile olsa, yüreğinde yerim olsun istedim. Zor muydu bilmiyorum… Ama ben her gece seninle uyanmadan yaşamak için dua ettim.
Sen, içten ettiğim ama cevapsız kalan bir duam oldun. Ve şimdi… Sadece tek bir duam kaldı:
Beni sana yazmayan kader, lütfen seni de benden silsin.