sessizliğin de söz gibi çok farklı ton ve çeşitleri bulunur. Bu bağlamda hiçbir isim ve kalıbın zikredilmemesi gerektiği anlamına gelen "ilahi sessizlik" vardır. İnsan ilahi olanın ,normal bir gözlemcinin anlamadığı sesler ve sözcüklerle konuştuğunu hisseder
çünkü çoktan ölmüştü bu insanlar ve insanlığın toplu mezarı diyebileceğimiz bir yere yığılacaklardı işte, burada fakiri zengini, hiçbir ayrım olmaksızın hepsi aynı yere gidiyordu. Başka bir defin yöntemi yoktu, istense de olmazdı, çünkü böyle bir felakette hayatını yitiren akıl almayacak kadar fazla insana tabut yetişecek gibi değildi
Bir kötülük her zaman bir başkasına yol açar : İnsanların korku ve kaygıları onları sayısız zayıflığa, aptallığı ve şerre sürükledi, ne var ki onları bu işlere teşvik eden ve gerçek anlamıyla kötü insanlardan oluşan bir kitle zaten eksik değildi
Ölümle o kadar sık karşılaşır olmuşlardı ki dostlarının bile ölümüne aldırmayacak haldeydiler ve zaten ölüm sırasının kendilerine gelmesini bekliyorlardı