Uzun, yumuşak, yakın bir sarılış, yalnızca dış çizgilerin neden olduğu boşluklar, sevindiren, genç ve sevgi dolu, iç boşaltan, yumuşak bir sıcaklık, yürek sızlatan, birbirine sıkı sıkıya tutunan bir yalnızlık.
Şöyle bir baktığınız zaman en neşelilerin en iyi durumda olduklarını görürdünüz. Neşeli olmak en iyisiydi, ayrıca da bir şeylerin işaretiydi. Henüz yaşıyor olmak, ölümsüz olmak gibi bir şeydi. Karmaşık bir duyguydu bu. Geriye kalanlar çok değildi gerçi, hayır, neşeli olanlardan çok kişi kalmamıştı. Çok azı, çok azı yaşıyordu.