Selvi

Selvi
Kainatta zerreyim lâkin dünyada yerim dar.
İnsan bedbahtlığını da, bahtiyarlığını da kendi meydana getirir.
Sayfa 186·Kitabı okudu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bir kadın bir kere uçurumlardan yuvarlanmaya başladı mı artık düşüşüne son verecek nokta yoktur, ne kadar aşağı düşerse düşecek yerler o kadar çoğalır.
Sayfa 100·Kitabı okudu
Ah! O sevda dakikası! Acaba nasipsiz hayatında o bahtiyar saat çalacak mı?
Sayfa 126·Kitabı okudu
Aman yarabbi! Sevmek bu muydu? insanı sanki bir mengene içinde sıkıp sıkıp da birisinin ayakları altına ezik, bitik, can çekişerek atmak isteyen bu öldürücü şey, sevmek bu muymuş?
Sayfa 137·Kitabı okudu
...fakat yine arzu ve hasretle, yavaş yavaş çekilen güneşin "yarına kadar" vaadine karşı işve ve nazla titreyen göğsüne hafif bir perde çeken ufuklar...
Sayfa 136·Kitabı okudu