Semra PİŞKİN
@Sem_mm
Öğretmen
32 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
At vuruldu; içim paramparça Rüveyda..
Gölgelerin ardına sakladım kusurumu
Sen orda kayıtsızca gülümsüyor gibisin
Ben burda damla damla eriyip akıyorum
Yine de, bırakamam yerlere gururumu
İstenmediğim yeri usulca terk ederim
Hâtıra kalsın diye bırakır da ruhumu
Mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim...
Oysa annem beni minnetin insanın kendisini kötü hissetmesine neden olan bir duygu olduğuna, hayatım boyunca birine minnet duymamı gerektirecek hiçbir şey yapmamaya dikkat etmem gerektiğine inandırarak büyütmüştü.
Mutluluk zaten böyle bir şeydi, bazen sebebi olmayan, göz kırpışı kadar çabuk geçen anlardan oluşuyordu.
Hasta değildim. Ama yaralıydım, yaralanınca insanın annesine ihtiyacı olurdu...
Reklam