En büyük dertler, çoğu kez doğaya uyacak yerde, kendi uydurduğumuz çözümlerden gelir. İspanyolların, "Tanrı beni kendimden korusun. " sözü, bu yönden hoşuma gider.
Böylece, bir ırmak büyük olmasın isterse,
Daha büyüğünü bilmeyene büyük gelir.
Bir ağaç, bir insan da öyle. Her şeyde,
En büyük gördüğümüzü devleştiririz.
En zavallı insanlar bile, akıldan yana paylarına razıdırlar. Başkalarında bizden daha fazla cesaret, beden gücü, deneyim, güzellik görebiliriz. Ama akıl üstünlüğünü kimseye vermeyiz.