Mescid-i Aksa'yı gördüm düşümde
Bir çocuk gibiydi ve ağlıyordu.
Varıp eşiğine alnımı koydum
Sanki bir yeraltı nehri kaynıyordu.
Gözlerim yollarda, bekler dururum
'Nerde kardeşlerim' diyordu bir ses.
İlk kıblesi benim ulu Nebimin
Unuttu mu bunu acaba herkes.
Şimdi kimsecikler varmaz yanıma
Resulden yoksunum, tek ve tenhayım.
Rüzgarlar silemez gözyaşlarımı
Çöllerde kayıp bir yetim vahayım.
Mescid-i Aksa'yı gördüm düşümde
Götür Müslüman'a selam diyordu.
Dayanamıyorum bu ayrılığa
Kucaklasın beni İslâm diyordu.
Bir ney ahengini taşır ellerin
Boşalır ufkuma parmaklarından
Sürekli bir bahar muştusu güler
Güneşler devreden yanaklarından
Sesin ki bir anıt gibi içimin
Dolanır en kutsal alanlarını
Gözlerin yıldızlar şehrayinidir
Dindirir evrensel çığlıklarımı
Adınla girmesem güne, geceye
Bu gökyüzü her an kurşunlar beni