Normalde bir okuduğumu asla okumam fakat bu kitap önemli istisnam ve 3 kere bitirdim. O kadar güzel bir akışı var ki gerçekten üstüne tanımam. Öncelikle kitap konusundan başlarsam başrolümüz Asi var. Asi küçüklüğünden beri hep kendisini insanlardan soyutlamaya çalışıyor. Neden mi? Eminim onun gibi bir babaya sahip olsanız siz de aynısını yapardınız. Babasının ağzından küfürlerde savruldu, şiddet gösterdikten sonra defolmasını söylediği kelimelerde ses oldu. Ablası defne ne kadar rengarenkse, Asi bir o kadar siyah. O gün yine hava soğuk ve yine yağmur yağıyor. Defne rengarenk şemsiyesini alırken Asi yağmur damlalarını bile hissetmeyecek kadar hissiz... Aslında o yağmur damlaları belki de Asi'ye o 'herşeyin değişeceği günü' haber veriyordur. Ve bir de Karan var. Benim canım Karan'ım. Hiç bir kitap karakterine saygı duyarmısınız sevgi beslermisiniz bilmem ama ben Karan'a karşı dopdoluyum. Öyle güzel, öyle özel kelimelerle varolmuş birisi ki karakter demek bence sönükleştirir kendisini. Neyse övmeyeyim anlatayım :) Aslında kitaplarda bilirsiniz uyumsuz çiftler birbirlerini tamamlar. Fakat bu seride Asi ve Karan öyle paramparçalar, öyle kırılmışlar, öyle darmadağınlar ki, bilirsiniz böyle insanların toparlanması zor olur fakat Asi ve Karan sarıldıkça yaraları kabuk bağlıyor. Çünkü bu evrende onların açık yaralarını başkası sarmaya kalkışırsa o yara kabuk bağlamaz, o yaranın dikişleri tek bir saniye birbirine tutunmaz. Yani kısaca anlatırsam eğer iki yaralı olan baş karakterler birbirini sarıp sarmaladıkça güçleniyor ve gülümsemeleri herkesi tebessüme boğuyor. Tabii ki yine Aşk Kadın Binnur'un mükemmel karakterleri var. Bedirhan, Billur, Sergen, Yaşar Dede... Serinin hangi kitapları hatırlamıyorum ama bu karakterlerimizinde hayat hikayeleri var. Ve gerçekten diyorsunuz

Aşk

KehfBinnur Şafak Nigiz · Dokuz Yayınları · 20172,251 okunma

Geri İleri