Adam bekleyişe katlanmıştı. Bekleyiş onu ebedi kılmıştı, ve artık elinden gelen sadece ebediyen beklemekti.
Bekleyiş bekliyor. Bekleyen, bekleyiş yoluyla beklerken ölüyor
“Sizin yanınızdaki mevcudiyetime daha fazla katlanamam”
Birbirleri için mevcut olabilmek için kendi mevcudiyetlerinden vazgeçmiş bir halde, bekliyorlardı, birbirlerini arıyorlardı.
Öncelikle nasıl bir yaşam gücü, ikiye katlanmış bir yalnızlığın yol açtığı ne derin bir yaşam; sonunda yanılgının ve hatanın yol açtığı nasıl bir ağırlık. Bunu bir kere kabul eden bitmez tükenmez bir sebat göstermeli.