Semaaa
@SemanurOktay
Yaprak her tutunduğu daldan
Önce kurur, sonra düşer.
563 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir çocuğun gözlerinden "hayat"
Kitabı okumayanlar için SÜRPRİZBOZAN uyarısı.
“...mucize falan yoktur ama yine de belli mi olur.”
Romain Gary (Emile Ajar)
Romain Gary'nin Émile Ajar mahlasıyla kaleme aldığı Onca Yoksulluk Varken, yalnızlık, sevgi, kimlik ve insan onuru üzerine yazılmış; daha ilk sayfasından itibaren insanın içini sızlatan, son sayfasında ise okuyanı o sızıyla baş başa bırakan çarpıcı bir roman. Paris’in arka sokaklarında büyüyen Arap asıllı küçük Momo’nun gözünden dünyaya bakarken, aslında yalnızca bir çocuğun hikâyesini değil, içinde yaşadığımız toplumun ta kendisini görüyoruz. Momo’nun sade dili, sert gerçekleri öylesine sahici ve içten bir şekilde anlatıyor ki, roman boyunca kalbimiz hem sıkışıyor hem de sevgiye dair yeni sorularla doluyor.
Momo’nun hikayesi, “Kimseyi sevmeden yaşanır mı?” sorusuyla başlıyor, “Sevmeyi bilmek gerek” cümlesiyle son buluyor — ve bu iki cümlenin arasına koskoca bir insanlık dramı sığıyor. Biz bu iki cümle arasında Nazi zulmüne uğramış Yahudi asıllı hasta, yaşlı, korkularla dolu Madam Rosa’yı, görmeyen gözleri ve kalpten inancıyla, kutsal kitapla Sefiller’i karıştıran Mösyö Hamil’i, eski boksör; yeni kadın şefkat dolu komşuyu, yaşlılıktan merdiven çıkamayan ama her çağrıldığında kucakta taşınarak da olsa gelen doktoru, Momo’nun hayallerinden doğmuş, yüzü olmayan şemsiyeyi ve daha nice karakterleri tanıyor, anlıyor ve seviyoruz. Ve en önemlisi, her birinden insan olmanın farklı hâllerini öğreniyoruz.
Momo da, kalbinden bile büyük bir sevgiyle seviyor her birini. Kitap boyunca sık sık tekrar ediyor bunu; “Onu da bir gün ziyarete gideceğim” diyerek, çocuklara sonsuzmuş gibi gelen zamanın rahatlığıyla…
Ama bu isimlerin arasında biri var ki annesiz babasız Momo için “ebeveyn – çocuk” ilişkisinin de ötesinde. Madam Rosa ile Momo’nun ilişkisi bir hayat