Bak, dünya değiştikçe insan da değişir. Yarısı gece, yarısı gündüz ve biraz yaz, biraz da kış.
Sayfa 247
Her karmaşadan ve melanetten bir gam küpü yapıp içindeki yalnızlık çölüne gömüyorsun. O sahra, bu denli geniş olmasaydı direnemezdin.
Sayfa 246
Zihnim kırk yamalı bohça. Kendimle arama mesafe koymazsam delireceğim.
Sayfa 245
Kalbimi öyle sağlam tutacağım ki, hasedin zerresi bile içeri sızamasın.
Sayfa 243
Kendine geldikten sonraki nekahet evresindeyken nefes almakta zorlandığı, keskin sancıların kıskacında çırpındığı o çaresizlik demlerini düşündüğünde, ölüme akan hayat karşısında dünyevi payelerin ne kadar gülünç olduğunu tüm içtenliğiyle kavramıştı.
Sayfa 242