Semiha Karakol

Belki de bütün bu duygulardan uzak kalacak kadar karanlığa mahkûm edildiğimdendir bilmiyorum ama bugün bir buluşmam var gardiyan. O buluşma aydınlıkta olacak, gökyüzünün altında. Hayır, delirmedim sadece henüz genç bir adam olduğumu hatırladım.”
Reklam
“Sessiz insanların bile dilini kestiler bu hapishanede, bağıranları asmışlar, çok mu?”
Anlamıyor musun baba? Seni öldürecekler, gözlerimin önünde seni asacaklar ve ben hiçbir şey yapamayacağım
“Ada Hapishanesindekiler gökyüzünü sadece geceleri ve beş dakikalığına görebiliyor.” Hiçbir şey söylemeden dinlemeye devam etti, elbette bu kuralı biliyordu. “Ben bir mahkûma güneşi göstermek istesem, yani öğlen vakti gökyüzüyle birkaç dakika da olsa buluşturmak istesem ne yapmam gerekir?”
Reklam