Sema
@Semmap
Benim için önemli olan anın ve kelimelerin tadını çıkarmak. Kendimi kaybettiğimde, yatakta uzanıp uykuya dalarken kitabın düşüncelerimde kalacağını biliyorum. Hayatımda hiç romantizm olmadığına göre, en iyi seçenek karakterlerin hayatlarını dolaylı olarak yaşamak.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Her şey anlam kazanmaya başlıyor. Neden hiç çıkmak istemediğim ya da kimseye aşık olmadığım. Erkekler beni öpmeye çalışırdı, ama ben hiç ilgilenmezdim, sevimli olanlar bile. Her zaman bir bahane uydurur ya da hızla kaçardım. Hiç doğru gelmezdi.
Ama buradaki durum... Boone ile oturmak... onun güçlü ve güvenli varlığına yavaşça yaklaşmak... bu doğru geliyor. Bu, beklediğim şey gibi geliyor. Özlediğim şey gibi.
O ve onun çılgın boz ayısı.
Işıklar, kokular, müzik ve sevdiğiniz insanlara onları sevdiğinizi söyleme fırsatı... Noel'den daha güzel bir şey olamaz.
O, kolay ve kararlı adımlarla eve girer, arkasında katliamı, ölen bedenleri, ağlayanları bırakır. Ölümü görmüş ve ona dost demiş bir adam gibi hepsini görmezden gelir.
Remocuğumu görmek eski bir dostu görmek gibi
"Kardeşlerimin ve benim ait olduğumuz yere gelmek için neler çektiğimizi bildiğinizi sanmayın. Kanımız ve acımız yeni bir Camorra'nın temeli olacak."
Sesindeki acımasızlık karşısında irkildim, gözlerim siyah saçlı adamlara kaydı ve sonunda görünürde dövmesi olmayan adama baktığımda anladım. Bu, Benedetto'nun en büyük oğlu Remo Falcone'du
