vicdan pişmanlıktır, ama intihar eden birinde pişmanlık değil sadece umutsuzluk olabilir. Umutsuzluk ve pişmanlık birbirinden tamamen ayrı iki şeydir. Umutsuzluk kindar ve uzlaşmaz olabilir ve intihar eden biri, yaşamına son verirken o anda hayatı boyunca kıskandığı insanlardan iki kat daha fazla nefret edebilir.
Rüyalarda ve özellikle de kabuslarda mide bozukluğundan ya da başka bir şeyden dolayı insan bazen öyle artistik rüyalar, öyle karmaşık ve gerçek olaylar, ya da en belirgin görüntülerden gömleğin sonuncu düğmesine kadar en beklenmedik ayrıntıların yer aldığı bir entrikayla ilgili uzun bir olaylar zinciri görür ki, sana yemin ederim böylesini Lev Tolstoy bile yazmamıştır.
"Othello kıskanç değil, karşısındakine inanan biriydi" demişti Puşkin. Othello'nun ruhu ezilmişti ve ideali mahvolduğu için de dünya görüşü bulanmıştı. Ama Othello saklanmıyor, hafiyelik etmiyor, gözetlemiyordu: O inanıyordu