Abrenuncio, mantığa kul köle olmaktan yeni azat olmuş bu adamın kendisinde uyandırdığı hayranlığı saklayamadı. Ama ona gerçekdışı sözler vermedi, hele Kutsal Mahkeme'nin işin içinde olduğu böyle bir sırada.
"Sizinki, ona karşı durabilmeniz için size cesaret ve mutluluk veren bir ölüm dini," dedi ona. "Benimki öyle değil; ben, esas olan tek şeyin hayatta kalmak olduğuna inanırım."
"Zaten mahkum olduğumu sanıyorum, ama Ruhülkudüs tarafından değil," dedi Delaura, telaşlanmadan. "Onun aşka inançtan daha fazla değer verdiğine inanmışımdır hep."
Şair Garcilaso de la Vega'nın, kaybettigi sevgilisi Doña Isabel Freyre'ye adadığı sonelerinden biri olan X numaralı sonenin ilk dörtlüğü: ... "Ah o tatlı anlar, artık
benim olmayan, / Tatlı ve neşeli Tanrı istediğince, / Aklımdan çıkmadan orada hep öylece / Ve ölümümde bile beni bırakmadan!"
"Sizi kederinizle baş başa bırakıyorum," diye sözünü
tamamladı Abrenuncio, atını mahmuzlayarak. "Hiçbir
tanrı, sizinki gibi bir yeteneği, cüzamlıları yıkayarak boşa harcasın diye yaratmış olamaz."