Sena K
@SenKra
132 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Yaşamımın, öyküdeki yeşil incir ağacı gibi önümde dallanıp budaklandığını görüyordum.
Her dalın ucunda tombul, mor bir incir gibi essiz bir gelecek beni çağırıyor, bana göz kırpıyordu. İncirlerden biri, eş, mutlu bir yuva ve çocuklardı; bir başkası ünlü bir şair, öteki parlak bir profesör, biri şaşırtıcı editör Ee Gee, öbürü Avrupa Afrika ve Güney Amerika, biri Constantin, Socrates, Attila ve garip adları, değişik meslekleri olan bir yığın âşık, bir başkasıysa Olimpiyat şampiyonu bir kadındı, ve bu incirlerin üzerinde ve ötesinde, ne olduklarını pek çkaramadığım bir sürü incir daha vardı.
Kendimi dalların çatallandığı noktada otururken görüyordum, incirlerden hangisini seçeceğime bir türlü karar veremediğim için açlıktan ölüyordum. İncirlerin hepsini ayrı ayrı istiyordum ama birini seçmek ötekilerin hepsini kaybetmek demekti ve ben orada karar veremeden otururken incirler buruşup kararıyor, birer birer toprağa, ayaklarımın dibine düşüyorlardı.
Reklam
Orada, BM binasının ses geçirmez kalbinde, hem tenis oynayp hem de simultane çeviri yapabilen Constantin'le, bir sürü deyim bilen Rus kızın arasında otururken, ömrümde ilk kez kendimi korkunç yetersiz hissettim. İşin kötüsü, oldum olası hep yetersizdim, yalnızca bunu şimdiye dek hiç fark etmemiştim.
Başarılı olduğum tek şey burslar ve ödüller kazanmaktı; artık o dönem de kapanıyordu.
Kendimi koşu yolu olmayan bir dünyada yaşayan bir yarış atı gibi hissediyordum ya da üniversitede futbol şampiyonuyken birden kendini Wall Street te bir takım elbisenin içinde buluveren ve parlak günleri bir mezar taşının üzerine kazınmış tarih gibi şöminesinin üzerindeki altın kupada kalan biri gibi.
Yorgun ve üzgün hissettim kendimi. Sonra, neden yapmamam gereken şeyleri de Doreen gibi yapamadığımı düşündüm ve kendimi daha da yorgun ve üzgün hissettim.
Babamın ölümünden sonra bile değişmeyen dünyayı görünce babamın güçsüzlüğünü fark ettim. Zaman tek bir kişinin ölümüyle durmazdı. Ne kadar zorlansam da annem ne kadar acı çekerse çeksin dünya dönmeye devam edecekti. Bu gerçek beni daha da yalnız hissettirdi.
Bir hayali gerçekleştirmek onun için aynı zamanda maddi olarak bağımsız olmak anlamına geliyordu.
Reklam