Kendimle girdiğim savaşta, kafamın içindeki 3 5 sese yeniliyor olmak.. Karşımda değil, içimde. Kaçamadan ve kalmakta da zorlanırken yavaş yavaş içimi kemiren düşünceler…
Cümlelerim de savaşlarım gibi hep yarım kalmış.
Yaşamda hiçbir şey ona bu yaşamdan ayrılışı kadar yakışmamış. Ölümüne uzun uzun hazırlanmış bir insan gibi ölmüş. Sahip olduğu en değerli şeyi sanki değersiz bir oyuncakmış gibi atıp gitmiş.