SeNaaa
@Senaaaa41
Kitap okuyormuş gibi yapan değil gerçekten kitap okunan bir sayfa
113 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
«İnsan, ancak toplum içinde gelişebilir. Bencillik, kendini geliştirmenin çok tehlikeli ve sürekliolamayacak bir yoludur. insan, gerçek çıkarlarını toplumun çıkarlarından ayrı düşünemez. Kendi çıkarlarını, ancak topluma katkıda bulunarak gözetebilir.
önyargı'nın kölesi olmayı sürdürmek ne demektir? ôzgür doğmak ama özgür yaşamamak ne demektir?
İyilik için olsun, kötülük için olsun, insan ırkını bugün olduğu yere getiren itici güç bencilliktir.
İnsan her yerde zincire vurulmuş durumdadır; bir kişiye olsun, Devlete olsun bağımlı kalmanm aşağılayıcı bir şey olduğunu anlamadıkça koparamayacaktır insan bu zincirleri
Eski Türk Filmi Tadında Bir Eser1000Kitap
Bu kitap, eski Türk sinemasının o hüzünlü ve tanıdık sahnelerini anımsatıyor bizlere. Karşımızda kötü bir kaynana diğer yanda ise kendinden gayrı herkesi düşünen, zayıflığıyla acınası hale gelmişken bile başkalarına şefkat gösteren edilgen bir gelin duruyor. Bir de kimden bir tutam sevgi görse hemen oraya meyleden, annesinin varlığını çabucak unutan küçük bir figür var.
Ve Mazhar... Bir heves uğruna taktığı yüzüğün esaretini karısına yaşatan bu adam, eşinin annesi tarafından ezildiğini pekâlâ bildiği halde sırtını çeviriyor. Şikâyetleri mi? Karısının "niçin bu kadar yorgun", "neden kendine çeki düzen vermiyor", "neden yüzü gülmüyor" olması. Annesi Hacer'i, sırf makyaj yaptı diye "bayağı kadınlara" benzeten ama nihayetinde bir meyhanede bulduğu sıradan bir kadın için karısını boşayan o 'koca yürekli' Mazhar.
Ne yazık ki, bugün bile Mazhar' toplumumuzun gölgelerinde yaşamaktadır. Onların nesli tükenmiş değil, dostlar!
Peki, bu romanın kurbanlar tablosunda kim haklı, kim suçludur?
Kitabı merhametle okuduğumuzda, Nazan en masum, en mağdur olandır. Fakat bu durumu hayatın soğuk gerçekliğine vurduğumuzda ne görürüz?
Hayat rüzgârının sürüklediği yere giden, çocuğunu bile koruyamayan bu figür, yalnızca saf ya da iyi olarak nitelenebilir mi? Başkaları kırılmasın diye harcanan bir ömürde, kendimize yaptığımız haksızlığın hesabı sorulmayacak mıdır? Elbette erdemli olalım; ancak bu erdem, kendi varlığımızın hakkını yok saymak anlamına gelmemeli. Sorumluluğumuzdaki evladımızın geleceğine, kendi edilgenliğimizle gölge düşürmemeliyiz. Nazan’ın kendine bile değer atfetmezken başkalarından kıymet görmeyi beklemesi, acemi bir hayal kırıklığıdır.
Hayat, iyi niyetin her zaman kazandığı bir masal değildir. Çünkü iyi insan olmak ile ahmaklık arasındaki çizgi, bir bıçak sırtı kadar