Hani bazen çok şiddetli yağmurlar yağınca “of, şimdi evde olmak vardı...” diye içinden geçirirsin ya, hey öyle! Fırtına var ve ben evimdeyim. En azından bence.
“Yine de çok teşekkürler Babacım. Dükkan sayesinde ölmeyecek kadar yemek yiyor, sıkıntıdan tam patlamayacak sadece hava sızdıracak kadar yaşayıp gidiyoruz.”
Gülden Karaböcek’in Dilek taşı bize mutluluktan bir haber vermiyor. Biz de gücenmiyoruz. Çünkü kadere inanıyoruz. Kaderden çok hoşlandığını söyleyemem. Çünkü herkesin kaderi kendine.