Sonra aramıza şehirler girecek,
Hiç karşılaşmayacağız.
Tesadüfler bile bir araya getiremeyecek,
Sonra da belki birimiz öleceğiz, diğerimiz hiç bilmeyecek…
~Nazım Hikmet Ran
Pirler hapsedildikleri kavanozdan yükselip kapağa çarptıkça canlarını yakmayacak kadar sınırlı bir yüksekliğe zıplamayı öğrenirler. Sonra kavanozun kapağı açılır: fakat pireler acıdan sakınmaya çabalarken edindikleri inancı değiştiremedikleri için daha yükseğe zıplayıp kavanozdan kurtulamazlar. Kapağa çarpacakları korkusu veya daha ötesi olmadığı inancı her defasında onları frenler. İnançlar telkinlerle veya deneyimlerle bir şekilde şuuraltımıza giriyor ve oradan hayaletler gibi yaşantımızı yönetiyorlar.