"Kader kavramı yaşla gelen bir düşünce. İnsan gençken genellikle düşünülmez bu ve her olan şey kendi isteğinin ürünü gibi görünür. Kendini taş ardına taş dizip koşacağı yolu yapan bir işçi gibi görürsün. Yalnızca çok çok ileri vardığında fark edersin ki yol zaten örülüdür, bir başkası onu senin için çizmiştir ve sana orada yürümekten başka bir şey düşmez."
"İnsanın doğunca katılacağı ailenin seçimi de yaşamların çevrimi tarafından belirlenirmiş diye okumuştum.İnsan o anneyi ve o babayı seçermiş, çünkü yalnızca o anne ve o baba bir şeyler daha öğrenmemizi, bir adım, minicik bir adım daha ilerlememizi sağlarmış.Peki öyleyse, diye sormuştum o zaman kendime, neden pek çok kuşak boyunca aynı yerde kalıyoruz? Neden ileri gideceğimize geri gidiyoruz?"
Neye ağlıyordum? Beni efendime bağlanmaktan alıkoyan, alnıma onu bir daha göremeyeceğimi yazan yazgıya! Benim gidişim yüzünden onun kapılacağı çılgın üzüntüye, yıkıcı öfkeye!