Platonun davamçilari bedeni, ruhun azadliga cixmaga can atdigi zindan hesab edirdilar; stoikler ruhu "apospasma tou theu"-"Tanrinin bir zerresi" adlandirir, insan ölendan sonra Tanrinin ruhu özüne qaytardigina inanirdilar.
Yalniz ölümü yasamaqla insan hayati derk etmeye ve qiymetlendirmeya baslayir. Insan yalniz bu dünyada günlerinin sona çatmaq üzre olduğunu başa düşende, onlardan her birini mena ile doldurmaq, onlar yaxininin qullugunda durmaq, leyaqetle yasamaq telebatina gelib çixir