Evlerden biri boyasız, bakımsız, içi boş ama öyle güzel ki.... Gözlerimi kapatıyorum, o ev benim oluyor. Sabah uyanmışım,sokağa açılan pencereyi açıyorum. İşlemeli perdeyi kenara cekiverip bir çağ koyuyorum emaye çaydanlığıma. Terekten lavanta desenli fincanları indiriyor, sonra kapıyı açıyorum ve neşeyle top top açan rengarenk ortancalarimi suluyorum.
Çünkü ben toprağa yaklaştıkça hayata yaklaştığına inananlardan im. Çünkü ben emeğe ve alın terine paha biçilemeyecegine inananlardanim. Çünkü ben kanaatin en büyük zenginlik olduğuna inananlardanim.