Varlığın Yarası
@Sencer34
Lisans
97 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“En son ne zaman bir şeyi umursadığımı kimse hatırlamıyor . En son ne zaman bir şeyi sevdiğimden kimse bahsedemez sana... Ne kadar kırılganım oysa. Ve ne kadar çok şey var giden zoruma. Kimsenin anlayamadığı, benim de kimse anlasın istemediğim aslında! Bu beni ne kadar korur bilmiyorum ama bence en doğrusu tam olarak nereden kırıldığını-kırılabileceğini asla belli etmemektir bir başkasına. Savunma yöntemi denilebilir buna. Nelerden korktuğumu kendimden bile saklıyorum, neleri ya da kimleri sevdiğimi de onlardan. İçime atıyorum hepsini, içimde nelerin olup bittiğindense asla bahsetmiyorum. Kolay kolay vazgeçebilirmişim gibi gösterdiğim her şeyin bağımlısıyım. Unutmuş gibi yaptığım her şeyi hatırlıyorum. Biliyorum hangi acımın hangi yarama denk düştüğünü. Ve sırf bu yüzden, aynaya bakarken gözlerimi gözlerimden kaçırıyorum. Ne olur kimseye söyleme ama... Çok yoruldum."
Reklam
Hiç bir vakit tam karanlık değil gece ,
kendimde denemişim ben
kulak ver dinle ..
Her acının sonunda açık bir pencere vardır ,
aydınlık bir pencere ,
hayal edilecek bir şey vardır
yerine getirilecek bir istek ,
doyurulacak açlık
cömert bir yürek ,
uzanmış açık bir el ,
canlı canlı bakan gözler vardır .
Bir yaşam vardır yaşam ,
bölüşülmeye hazır…!
- Paul Eluard
"Evet kendini anlatmaktan vazgeçmek en doğrusu. Diğerleri seni anlamak istediği gibi anlamakta özgür. Bunu bir şekilde avantajına kullanman bile mümkün. İlk olarak direnmemek aradaki anlaşmazlığın büyümesini önler. Diğerlerinin düşüncelerini sorgulamasına neden olur. Evet, sevdiklerim çok fazla. Benim sevgim ve ufuklarım da öyle. Evet gücümü anlaşılmazlığımdan alıyorum. Bir kere ayağıma dolanan fazla olmuyor. Suistimal tehlikesi yok, her zaman güvendesin. Korku yaratır ve şeytanları uzakta tutar. Sevdiklerimin ise emniyetli, huzurlu hatta sabırlı olmasına yardım eder."
Köre renk, sağıra ahenk anlatılmaz hâfız.
Güzeli, güzele söyle ki mânâ incinmesin.
Hafız-ı Şirazi
Reklam