Babamın bahçesinde iki kafes var: Birinde, babamın kölelerinin Ninova Çölü'nden getirmiş oldukları bir aslan, öbüründe de artık ötmeyen bir serçe.
Her gün, tan ağarırken, serçe aslana seslenir: " Günaydın sana, tutsak kardeş."
Bir tilki, gün doğarken gölgesine baktı ve şöyle dedi: " Bugün öğle yemeğinde bir deve yiyeceğim." Ve bütün sabah deve arayıp durdu. Ama öğle güneşi yükseldiğinde gölgesini gördü yeniden - ve seslendi kendi kendine: "Bir fare işimi görür."
Umutsuzluğun ardından gelen umudun bakışıyla baktı.
