Ne yapayım, insanlar huzursuz ediyor ruhumu, sanki civarımdaki herkesin taşıdığı duyguları sünger misali içime çekiyorum. Sonra o duygular bende birbirine karışıyor ve onları tartmaktan, silkelemekten, düzenleyerek raflara kaldırmaktan başımı kaldıramıyorum. Yük oluyorlar bana, hiçbir şey söyleyip yapmasalar da sadece orada, etrafımda olmaları yetiyor bu insanların.