-SPOİLER İÇERİR!-
Ne kadar bu konu hakkında yorum yapmak istemesem de, yazmaktan kendimi alamıyorum. Evet kitap güzeldi, akıcıydı, altı çizilmesi gereken bir sürü şey vardı içinde fakat kitabın başında "Kendileri mutsuz diye başkalarını da mutsuz eden insanlardan nefret ederim" diyen Werther'in sırf aşkına kavuşamadı diye sevenlerini mutsuz etmesi ve düşüncesizlik etmesi beni bir miktar düşündürdü. Ne dersek diyelim, ya da kimi kınarsak kınayalım bencillik hepimizin içinde var. Ölmeden önce ki son mektubunu Lottle'a yazması ve 'ona silahımı bana sen verdin' diyebilmesi de bence bunun en büyük kanıtı.. Evet acı çekmek istemediği için öldü ama sevdiği kadının da onu hiç unutmamasını belki de bunun için vicdan azabı çekmesini istedi.. Evet aşk güzel bir duygu ama ben her durumda bu kadar masum gösterilmemesi gerektiğini düşünüyorum dünyada daha acı bir sürü acı varken hem de... Çünkü bu sadece bir duygu, hastalık değil...
Yanlış anlaşılmasın hatası olan tek kişinin Werther olduğunu düşünmüyorum hatta kitaptaki çoğu karakterin en az onun kadar hatalı olduğunu düşünüyorum fakat benim görüşüme göre en büyük yanlış bize romanlarda ve masallarda aşkın her türlüsünün aşırı masum ve onu yaşayanların da ne yaparlarsa yapsınlar acı çeken zavallılar olduğunun yazılması..