Serap Gök G.
@Serapgk
Tek korkum, yarın ölebilirim… Kendimi tanıyamadan…
22 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Aslında babalarımız bizi severdi, babam konusunda bundan eminim, sadece bunu nasıl göstereceklerini bilmiyorlardı. Onlara da hiç kimse bunu nasıl yapacağını göstermemişti. O garip zırhı ancak torunları aşabiliyordu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Eriyip bitmişti, ama benim için hala aynıydı.
En yakışıklı, en uzun boylu adam, benim babam.
Sahibinin ölümünü en son köpeği kabullenir. Onu en son unutanda odur. Zayıflayıp güçten düşmüş ama sonuna kadar beklemiş ve sadece kuyruğunu sallayacak gücü kalmıştır…
-Seni bekledim, buradan hiç ayrılmadım, şimdi artık ölebilirim…
Köpeği, herşeyini paylaştığı o çok sevdiği köpeği ayaklarıma atlıyor. Şimdi ona ne diyeceğim?
-Bir dönsem köpeğimi görsem, onu yapayalnız bıraktım…
Meğer köye dönüşü ölümden sonra olacakmış. Nihayet bahçesine ve köpeğine kavuşmuş, her zaman olmak istediği yerdeydi. Sanki bahçe ölümü kovacak, ölümün orda yeşermesine izin vermeyecekti; ya güller dikenlerini üzerine batıracak, ya köpek dişlerini kaval kemiğine geçirecekti.