Neden bu cümle mesela diye düşündüm. Bizim kazanmamız için birileri neden kaybetmeli?
Her birimiz için ruh eşi yok mudur? Birilerinin mutluluğu diğerlerinin mutsuzluğuna bağlanıyor.
Kimi ayrılıklar yaşanıyor. Ardından da mutlu bir ilişki inşa edilebiliyor. Hayat, kader dediğinizi duyar gibiyim.
Evet, çoğu zaman gerçek sevgiyi bulabilmek için yanlış duraklarda zaman kaybediyoruz. Kim ister ki zamanı boşa gitsin. Ama kaçırdığımız ince detaylar var.Günlük yaşantımızdaki adı; tecrübe. Dinen ise biliyoruz ki her şey bizim için bir imtihan. Bunun bilincinde olmalıyız diye düşünüyorum.
Bakıyorum şimdiki ilişkiler o kadar çok yapay, bayat ki.. Yalan söylemeye o kadar alışmış insanlar var ki pes dedirtiyor. Neden bu başkalarını taklit olayı? Bir deneseniz kendiniz olmayı. Size kimse demiyor ki kimseyi umursamayın, bencil olun. Konu bu değil. Önce bunu idrak etmeli insan. Kendin olmak, ne bencillik, ne saygısızlık..
İnsanları sabırla, merhametle, güzel kalbinizle dinleyin. Kırmadan sevmeyi, değer vermeyi ögrenin. Bir de eğer birisi sizin gözünüzün içine bakarak iyiliğiniz için bir şey söylüyorsa dikkate alın. Sürekli ögretelim ve ögrenelim. Bunu kabul edince erimezsiniz. Karakteriniz duruyor merak etmeyin.
Hayatınıza değen, karşılaştığınız insanların güzel, ögretici her yaptığını örnek alabilirsiniz. Aynısını uygulayıp taklit edin demiyor kimse size. Bu özellikleri, değerleri benimseyerek harmanlamaya ne dersiniz? Kulağa harika bir fikir gibi gelmiyor mu? Siz, yine kendi değerlerinize kattığınız anlamlı her şeyle kendiniz olun. ✨️
Evet çoğu zaman ümitsiziz. Anlıyorum. Bunu inanın şu sıralar daha iyi anlıyorum. Ama stresten, üzüntüden kendimizi hasta edersek topluma ne faydamız olur? Gerçekten bu söylediklerimden sonra sadece kendini odaya kapatıp, öylece ekran kaydırmak mı