Sürü halindeki insanların, değer yargıları yoktur.
Aile ve toplumlarından bir doğruluk paketi alır ve onları asla sorgulamadan tüm hayatlarını, bir çarkın dişlisi olarak yaşarlar.
Friedrich Nietzsche
Toprağı zinde kılar bahar rüzgarının terbiyesi
Nesîm ile kalbi zinde olmayan taş olsa gerek"
Beyit Sa'di-yi Şirâzî'nin bir gazelinden...Bahar rüzgarı bir kış günü karşımıza çıkmaz mı? Bu beyit mesela bir bahar rüzgarı, bir nesîm olamaz mı? Sa'di meşhur kitabına Gülistan adını verirken sanırım asırlar sonrasına gül kokusu taşımak arzusunda idi. Bu beyit bana bir kış günü bir bahar esintisi sundu..
Kitap şöyle sonlandı;
Tam pes etmek üzere olduğum bir gecede kafamın içinde verdiğim savaşı zor da olsa kazandım..
O gecenin sabahına ben çıktım.
Ama içimde kimseyi sağ bırakmadım...!