Sevgi kavramının çeşitli nesnelere yönelmesi hiç kimsede tepki yaratmayıp başkalarını sevmenin erdem olması yaygın bir inançken, insanın kendini sevmesi günah kabul edilmiştir.
"Doğumdan ölüme, pazartesiden pazartesiye, sabahtan akşama tüm faaliyetler düzenlenmiş, bir örnek haline getirilmiştir. Böylesi düzenin ağına düşen bir kişi insan olduğunu, tek bir birey olduğunu nasıl hatırlar? Düş kırıklığıyla, üzüntüyle, sevgi özlemi, hiçlik ve aynı olma korkusuyla doluyken yaşama şansına bir kez sahip olduğunu nasıl aklına getirebilir?"