Dünyadaki tüm insanlar birden gözlerini kaybetseler, yada ışık denen şeyin varlığını unutuverseler nasılda harika olurdu. Bir anda tüm şekiller üzerinde anlaşma sağlanırdı. İster üçgen, ister yuvarlak olsun, ekmeğin ekmek olduğu hususunda kimse görüş ayrılığına düşmezdi.
Her gün bir kişinin, iki, üç, beş sekiz kişinin öldürüldüğü, taranan, bombalanan, kalabalıklar içinde bir çok insanın can verdiği, pek çok kişinin yaralandığı, insan kanının asal değiş tokuş değerini yitirdiği günler geride kalmıştı. Artık kimse ölmüyordu.