"O herkesin bizi çağırma
mevsimlerinde
Dönüp dönüp arkamıza baktığımız
Bu tozları yeni alınmış sessizlikte
Bir çift uysal bıçaktır
saplanmış gövdemize
Ağrısız, dingin, paslanır
ayaklarımız"
Ayak uyduramıyor daima tökezliyorum. Sanki başka bir zaman gerek, başka bir hayat, başka başkalarla belki tamam olunur. Bilemiyorum bir eksiklik nasıl tamamlanır.