Bugün herkes anlatıyor.
Herkes fikrini söylüyor.
Herkes görünmek, duyulmak, haklı çıkmak istiyor.
Ama kimse gerçekten duymuyor.
Dinlemek artık sıranı beklemek gibi:
Karşındakini anlamak için değil,
kendi cevabını hazırlamak için susuyoruz.
Oysa gerçek dinleme bambaşkadır.
Çünkü dinlediğinde kontrol sende değildir;
başkasının dünyasına girersir.
Belki de bu yüzden zor gelir.
Dinlemek cesaret ister.
Bir filozof olsam şöyle derdim:
İnsan konuşurken kendini tekrar eder,
dinlerken kendini aşar.