"Özellikle öğrenmek istemenin gerektirdiği kararlılık ve amaç olmadığında insanı çıldırtabilecek bir çok şey olduğunu, fakat insanın berrak ve dengeli bir amacı olduğunda, duyguların hiçbir şekilde ayak bağı olamayacağını, çünkü onları kontrol edebileceğini söyledi"
Okumaya başladığımda rahmetli Doğan Cüceloğlu'nun neden tavsiye ettiğini anladığım bir kitap. İnsanın korkularının onu nasıl engellediği ve bu korkuyu yendiğinde gelen öz güvenin fazlasının da onu
"Korkuyla kaçana ne olur?"
"Hiçbir zaman öğrenemeyecek olmanın dışında hiçbir şey olmaz. Hiçbir zaman bilgi adamı olamaz. Muhtemelen zorba ya da zararsız, korkak bir adam olacaktır. Her durumda yenilmiştir. Bütün tutkuları ilk düşmanca sona erdirilmiş olacaktır."
Sayfa 106 - Don Juan & Carlos Casdenada·Kitabı okudu
"Kişi öğrenmeye başladığında, amaçlarının ne olduğunu bilemez. Amacı, eğilimi bulanıktır. Hiçbir zaman gerçekleşmeyecek ödülleri ümid eder. Çünkü öğrenmenin zorlukları hakkında hiçbir bilgisi yoktur. Yavaşça öğrenmeye başlar. Önce azar azar, sonra daha fazla. Kısa zamanda düşünceleri çatışır. Öğrendikleri, hiçbir zaman hayal ettikleri gibi çıkmamıştır ve endişe etmeye başlar. Öğrenmek, hiçbir zaman kişinin beklentileriyle uyuşmaz. Öğrenmenin her adımı yeni bir görev yükler ve kişinin yaşadığı korku acımasızca artmayı sürdürür. Amaç bir savaş alanı haline gelmiştir. Böylece ilk doğal düşmanıyla karşılanmıştır: korku! Müthiş bir düşman. Kalleş ve üstesinden gelmek zordur. Yolun her dönemecinde gizlenmiş fırsat koklayarak bekler. Eğer kişi mevcudiyetinden dehşete kapılıp kaçarsa beklentisine son noktayı koymuş olur."