Zəhra Hadıyeva
@Setare_44
Şu anda okuduğu kitap
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Knyaz Andrey bir yüngüllük hiss edərək ah çəkdi, gülümsədi və əlini Nataşaya uzatdı.
— Sizsinizmi? Nə yaxşı gəldiniz!
“İnsanları sev, onlara ürəyin yansın. Səni sevənləri, sənə nifrət edənləri sev, düşmənlərini sev. — Bəli, bu həmin sevgidir ki, İsa özü yer üzündə yayırdı, bu həmin sevgidir ki, bacım Marya mənə öyrədirdi, lakin mən onu başa düşmürdüm, buna görə də həyatdan ayrılmağa acıyırdım. Sağ qalsaydım, bu hiss, bu düşüncə yenə də mənim qəlbindı yaşayacaqdı, lakin indi artıq gecdir. Mən bunu bilirəm!”.
Knyaz Andrey ota, pəlinə, ortada qara top kimi hərlənən qumbaradan burula-burula çıxan tüstüyə tamamilə yeni, qibtəedici bir nəzərlə baxaraq düşündü: “Doğrudandamı bu ölümdür? Yox, mən ölmək istəmirəm, mən həyatı sevirəm, bu otu, bu torpağı, bu havanı sevirəm…”
“Mən onu başa düşürdüm, — deyə o fikirləşdi, — nəinki başa düşürdüm, mən onun qəlbindəki qüvvəni, səmimiyyətini, ürək açıqlığını, onun ruhunu, sanki onun ruhunu sevirdim… necə ürəkdən, necə xoşbəxtcəsinə sevirdim…”