Çocukken kalbim zarif ağrırdı…
Hüznü umuda katıp düşerdim beklemek yoluna…
Düşlerim uyandırırdı uykumdan
Bir mutluluk zerresi bulur tutunurdum
olurdu tesellisi nefes yorgunluğumun
Eskiden zarif sızlardı içim
Şiire dolardı gözlerim
O hoş şarkıyı mırıldanırdı günbatımı
Ve ben yaşamak kokardım…🍁✍🏻