İnsan hariç… Ne ağaçların alışkanlıkları vardır, ne balıkların, ne de kuşların. Tüm doğa gayretsizdir. Sadece gerektiği zaman işlev gösterir, gerekmediğinde çalışmayı bırakır ve sessiz kalır. Aslında, bana göre bu dinginlik: gerektiği kadar yapmak. Bir santim bile ötesine geçtiğinde, dinginliği aşar, deliliğe geçersin. Ve deliliğin sonu yoktur.
Einstein’ın dediği gibi, “Eğer insanlar sadece cezalandırılmaktan korktukları ve ödüllendirileceklerini umut ettikleri için iyi kalplilerse, o halde gerçekten çok acınacak haldeyiz.”
Bir biyolog şöyle demiştir: “ Fotosentez sırasında, yaklaşık olarak yetmiş farklı kimyasal tepkime olur. Bu olay gerçekten mucizevidir.” Yeşil bitkiler doğanın “fabrikaları” olarak adlandırılırlar; güzel, sessiz, çevreyi kirletmeyen, oksijen üreten, suyu geri dönüştüren ve dünyayı besleyen. Bunların hepsi sadece şans eseri oluşmuş olabilir mi? Bu gerçekten de inandırıcı mı?