Sevda Əliyeva
@Sevda295
Tanrının her yerde var olduğunu biliriz; ama O'nun varlığını en çok yapıtlarını gözlerimizin önünde bütün görkemiyle gordüğümüz zaman duyarız. Gecelerin bulutsuz göklerinde. O'nun yarattığı dünyaların sessiz sedasız dönüp savrulduklarını seyrettikce Tanrı'nın sonsuzluğunu, sonsuz kudretini, her yerde varoluşunu en açık biçimde algılarız.
".. Kalıba el koya bilirim ama ruha asla! Oysa benim istediğim de sensin, ey ruh! Senin iraden, gücün, senin erdemin, saflığın. Yoksa yalnızca kafesinde gözüm yok. Sen istersen kendiliğinden yavaşca kanat çırparak gelip göğsüme, yüreğimin dibine sokulabilirsin. Zorla yakalamak istediğim sürece buhar gibi kaçacaksın elimden... Yitip gideceksin."
"....Unutmayın ki karşınızdakini hangi ölçüye göre yargılarsanız, siz de o ölçüye göre yargılanacaksınız."
"....Tam kendine şöyle rahat, sefalı bir köşe bulduğun sırada bir ses yükselir, dinlenme saatinin sona erdiğini bildirerek kalkıb başka yere gitmeni buyurur."
Her zaman bu biçim gülümsemezdi: Sıradan şeyler için harcamaya kıyamazmış gibi çok seyrek kullanırdı bu gülümseyişi.